Konstytucja Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

Konstytucja Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej została uchwalona 22 lipca 1952, weszła w życie 23 lipca 1952 z mocą obowiązującą od 22 lipca 1952 i przekształcona z dniem 31 grudnia 1989 w Konstytucję Rzeczpospolitej Polskiej. Pierwotna wersja opracowana została na podstawie stalinowskiej konstytucji ZSRR z 1936 r.

Wprowadzono instytucję Rady Państw, która zerwała z obowiązującym na mocy Konstytucji marcowej trójpodziałem władzy, wprowadzając zasadę jednolitości władzy państwowej. Najwyższa władza należała do sejmu jako emanacji "woli ludu", któremu były podporządkowane inne instytucje.

Poprawki konstytucji wprowadzane były przez samego Józefa Stalina, później została przełożona na język polski przez Bolesława Bieruta.

W ciągu 45 lat Konstytucję nowelizowano 23 razy, np.:

• 10 lutego 1976 wpisano do Konstytucji socjalizm, wiodącą rolę PZPR i przyjaźni z ZSRR.
• W kwietniu 1989 Sejm uchwalił nowelizację kwietniową, przywracająca Senat oraz urząd Prezydenta.
• W grudniu 1989 Sejm Kontaktowy dokonał zmiany nazwy państwa oraz wykreślono odniesienia do ustroju socjalistycznego.
• 17 października 1992 część dotyczącą stosunków między władzą wykonawczą, ustawodawczą oraz samorządu lokalnego zastąpiono Małą Konstytucją.

Konstytucja PRL została określona jako główny akt demokratyczno - propagandowy. W praktyce miała ona mniejsze znaczenie niż statut partii komunistycznej.