Konstytucja kwietniowa (1935)

Konstytucja kwietniowa została uchwalona 23 III 1935 r. przez sanacyjną większość sejmową, z naruszeniem przepisów Konstytucji marcowej - przy nieobecności posłów opozycyjnych, bez wymaganego quorum. Podpisana przez Prezydenta Rzeczpospolitej 23 IV 1935 r.

Władza została przeniesiona z Sejmu na prezydenta. Prezydent odpowiadał za losy państwa jedynie "Wobec Boga i historii".

Prezydent mógł korzystać z uprawnień osobistych (prerogatyw) oraz wydawać dekrety w okresie, gdy Sejm był rozwiązany, a także podczas jego kadencji. Prezydent mógł również wskazać kandydata na swojego następcę, rozwiązać Sejm i Senat przed upływem kadencji.

Konstytucja kwietniowa wzmocniła rolę rządu uniezależniając go od Sejmu. Sejm natomiast zatwierdzał uchwały Senatu, współdecydował o odpowiedzialności rządu i wnosił poprawki do projektów ustaw. W przypadku wakatu na urzędzie prezydenta zastępował go marszałek Senatu.