Postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 2011-12-13 sygn. SK 28/09

Strona 1 z 12
POSTANOWIENIE z dnia 13 grudnia 2011 r. Sygn. akt SK 28/09 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Hermeliński ? przewodniczący Mirosław Granat ? sprawozdawca Andrzej Rzepliński Piotr Tuleja Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 grudnia 2011 r., skargi konstytucyjnej Walenty o zbadanie zgodności: art. 45 § 1 w związku z art. 300 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. ? Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.), rozumianego w ten sposób, że wyłączone jest dochodzenie odszkodowania sensu largo innego niż określone w art. 45 § 1 kodeksu pracy, związanego z bezprawnym wypowiedzeniem umowy o pracę na czas nieokreślony, z art. 64 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku. UZASADNIENIE

1. W skardze konstytucyjnej z 2 grudnia 2008 r. pełnomocnik Walenty zarzucił niezgodność art. 45 § 1 związku z art. 300 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. ? Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.; dalej: k.p.), rozumianemu w ten sposób, że wyłączone jest dochodzenie odszkodowania sensu largo innego niż określone w art. 45 § 1 k.p., związanego z bezprawnym wypowiedzeniem umowy o pracę na czas nieokreślony, z art. 64 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji oraz niezgodność art. 45 § 1 w związku z art. 264 § 1 k.p. w odpowiednim zakresie z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym. 1.1. Maria Walenty (dalej: skarżąca) była zatrudniona na Politechnice Wrocławskiej we Wrocławiu od 1973 r. na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy, zajmując kolejne stanowiska administracyjne w laboratorium w Instytucie Cybernetyki Technicznej, będącym częścią Laboratorium Otwartego. W 2003 r. Rada Instytutu podjęła uchwałę o likwidacji

2 Laboratorium Otwartego od 15 lutego 2004 r. i o likwidacji trzech laboratoriów dotychczas je obsługujących. 27 listopada 2003 r. Politechnika Wrocławska doręczyła skarżącej wypowiedzenie umowy o pracę z zachowaniem 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia. Jako podstawę prawną wskazano art. 10 nieobowiązującej już ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy (Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 980, ze zm.) z powodu likwidacji zajmowanego przez skarżącą stanowiska pracy. Skarżąca skierowała sprawę do komisji pojednawczej, a następnie wniosła w wymaganym przez art. 264 § 1 k.p. 7-dniowym terminie odwołanie do sądu pracy od wypowiedzenia jej umowy o pracę, żądając w nim ?przywrócenia do pracy na zajmowanym stanowisku? oraz o zasądzenie od Politechniki ?stosowanego odszkodowania w maksymalnej wysokości przewidzianej przez Prawo pracy?. Dowodziła, że uzasadnieniem wypowiedzenia była pozorna i fikcyjna likwidacja jej stanowiska pracy. Już po wniesieniu pozwu dyrektor do spraw pracowniczych Politechniki Wrocławskiej poinformowała Marię Walenty o możliwości objęcia stanowiska pracy na innym wydziale na stanowisku specjalisty administracyjno-technicznego w wymiarze pół etatu pod warunkiem wycofania pozwu. Konieczność przejścia skarżącej na wcześniejszą emeryturę tłumaczono niemożnością utrzymania się przez nią z pensji na pół etatu. Skarżąca w skierowanym do sądu piśmie z 17 lutego 2004 r. dotyczącym ?rezygnacji z dochodzenia roszczeń w stosunku do strony Pozwanej Politechniki Wrocławskiej? oświadczyła: ?odstępuję od roszczeń w stosunku do Pracodawcy i proszę o wycofanie pozwu złożonego dnia 30.12.2003 r. oraz umorzenie postępowania?. Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia, Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w postanowieniu z 5 kwietnia 2004 r., sygn. akt IV 2 P 107/04, umorzył postępowanie w sprawie z pozwu Walenty, ponieważ ?pismem procesowym z dnia 17.02.2004 r. powódka cofnęła pozew ze skutkiem prawnym?. Sąd ocenił, że czynność ta nie naruszała prawa ani zasad współżycia społecznego. 1.2. Po wycofaniu pozwu pracodawca zawarł z Marią Walenty umowę o pracę na czas określony (10 miesięcy) na ? etatu, a następnie dwie kolejne umowy o pracę na czas określony (po 6 miesięcy), po czym po wygaśnięciu ostatniej z nich 31 grudnia 2005 r. nie zawarł kolejnej umowy o pracę. W związku z tym 24 listopada 2006 r. skarżąca wniosła ponownie pozew do Sądu Rejonowego dla Wrocławia ? Śródmieścia. W ocenie skarżącej, wykonała ona swoje zobowiązanie do odstąpienia od roszczeń sądowych, Politechnika zaś nie wywiązała się z zapewnienia jej gwarancji pracy do emerytury na podstawie kolejno zawieranych umów na czas określony.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12