Logowanie

Postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 2011-12-13 sygn. P 45/10

Strona 1 z 10
POSTANOWIENIE z dnia 13 grudnia 2011 r. Sygn. akt P 45/10 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Piotr Tuleja ? przewodniczący Mirosław Granat ? sprawozdawca Wojciech Hermeliński Teresa Liszcz Stanisław Rymar, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 grudnia 2011 r., pytania prawnego Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim, czy:

1) art. 138 ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, ze zm.) i art. 84 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, ze zm.) w zakresie, w jakim przewidują możliwość dochodzenia zwrotu świadczeń nienależnie pobranych i odsetek w przypadku świadczeń przyznanych lub wypłaconych na podstawie fałszywych zeznań lub dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę pobierającą świadczenia (art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych) jedynie za okres nie dłuższy niż 3 lata, są zgodne z art. 2 i art. 64 ust. 2 Konstytucji,


2) art. 138 ust. 4 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i art. 84 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych rozumiane w ten sposób, że trzyletni okres, za który organ rentowy może żądać zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, należy liczyć od daty wydania decyzji zobowiązującej do zwrotu tego świadczenia, są zgodne z art. 2 i art. 64 ust. 2 Konstytucji, p o s t a n a w i a: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku. UZASADNIENIE I

1. W postanowieniu z 20 października 2010 r. Sąd Okręgowy ? Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gorzowie Wielkopolskim (dalej: sąd pytający), zadał

2 Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie, czy art. 138 ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, ze zm.; dalej: ustawa FUS) i art. 84 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, ze zm.; dalej: ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych) w zakresie, w jakim przewidują możliwość dochodzenia zwrotu świadczeń nienależnie pobranych i odsetek w wypadku świadczeń przyznanych lub wypłaconych na podstawie fałszywych zeznań lub dokumentów albo w innych wypadkach świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę pobierającą świadczenia (art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy FUS, art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych) jedynie za okres nie dłuższy niż 3 lata, są zgodne z art. 2 i art. 64 ust. 2 Konstytucji. Sąd pytający wniósł też o zbadanie, czy art. 138 ust. 4 ustawy FUS i art. 84 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych rozumiane w ten sposób, że trzyletni okres, za który organ rentowy może żądać zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, należy liczyć od daty wydania decyzji zobowiązującej do zwrotu tego świadczenia, są zgodne z art. 2 i 64 ust. 2 Konstytucji. 1.1. Pytanie prawne zostało zadane w związku z następującym stanem faktycznym: prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z 18 listopada 2009 r. (sygn. akt II K 419/09) skazano Elżbietę F., Zdzisława F. i Grzegorza N. za przestępstwa z art. 286 § 1 w związku z art. 270 § 1, art. 272, art. 11 § 2 i art. 12 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. ? Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; dalej: kodeks karny) ? uzyskanie nienależnego świadczenia dzięki posłużeniu się dokumentacją medyczną zawierającą nieprawdziwe dane. Skazani zostali zobowiązani do zwrotu ? nienależnie pobranych świadczeń. Elżbieta F. i Zdzisław F. zwrócili kwoty orzeczone w wyrokach karnych. Grzegorz N. wpłacił 100 zł i wniósł o rozłożenie należności na raty. Decyzjami Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddziału w Gorzowie Wielkopolskim (dalej: ZUS albo organ rentowy) z czerwca 2010 r. Elżbieta F., Zdzisław F. i Grzegorz N. zostali zobowiązani do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rentowych za okres 3 lat od wstrzymania wypłaty rent. Elżbieta F. i Zdzisław F. zostali zobowiązani także do zwrotu jednorazowych dodatków wypłaconych za kwiecień 2007 r. i odsetek od tych świadczeń. Od decyzji ZUS Elżbieta F., Zdzisław F. i Grzegorz N. wnieśli odwołania do Sądu Okręgowego ? Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gorzowie Wielkopolskim. Odwołujący podnosili zarzut przedawnienia należności. Wskazali, że zostali już zobowiązani do naprawienia części szkody w wyrokach karnych. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołań.

< >
pobierz plik

Porady prawne online

Zaufało nam już:
  • 0
  • 3
  • 5
  • 6
  • 5
  • 8
  • 0
  • osób

Współpracują z nami

Jakub Spalik

Jakub Spalik

Specjalizuje się w prawie gospodarczym i handlowym. Doradza małym i średnim przedsiębiorcom. Sporządza umowy cywilnoprawne oraz pisma procesowe dla podmiotów profesjonalnych.


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.