Logowanie

Postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 2012-01-10 sygn. K 8/11

Strona 1 z 2
POSTANOWIENIE z dnia 10 stycznia 2012 r. Sygn. akt K 8/11 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Małgorzata Pyziak-Szafnicka ? przewodniczący Stanisław Biernat ? sprawozdawca Andrzej Rzepliński Piotr Tuleja Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 stycznia 2012 r., wniosku Prokuratora Generalnego o zbadanie zgodności: art. 33a ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002, ze zm.) z art. 2 oraz z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie ze względu na utratę mocy obowiązującej aktu normatywnego. UZASADNIENIE I 1.1. We wniosku złożonym 23 lutego 2011 r. Prokurator Generalny (dalej też: wnioskodawca) zarzucił niezgodność art. 33a ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002, ze zm.; dalej: ustawa o ochronie zwierząt) z art. 2 oraz z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. 1.2. W dniu złożenia przez Prokuratora Generalnego wniosku do Trybunału Konstytucyjnego kwestionowany art. 33a ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt miał następujące brzmienie: ?Zdziczałe psy i koty przebywające bez opieki i dozoru człowieka na terenie obwodów łowieckich w odległości większej niż 200 m od zabudowań mieszkalnych i stanowiące zagrożenie dla zwierząt dziko żyjących, w tym zwierząt łownych, mogą być zwalczane przez dzierżawców lub zarządców obwodów łowieckich. Art. 33 ust. 4 stosuje się odpowiednio?. Z kolei art. 33 ust. 4 ustawy o ochronie zwierząt przewidywał możliwość użycia broni palnej przez osobę uprawnioną. 1.3. Wnioskodawca wskazał, że art. 33a ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt zezwala na zwalczanie psów i kotów przebywających na terenie obwodów łowieckich,


2

polegające na ich uśmiercaniu przez odstrzał z broni palnej. Pozbawia to właściciela zabitego zwierzęcia jego własności. Wnioskodawca zwrócił uwagę, że uśmiercenie zwierzęcia na podstawie art. 33a ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt nie jest poprzedzone jakąkolwiek procedurą, lecz jest efektem decyzji podjętej przez uprawnioną osobę na podstawie niedookreślonych i niejasnych kryteriów. Zdaniem wnioskodawcy, uśmiercenie przez odstrzał z broni palnej psa lub kota, którego własności dotychczasowy właściciel się nie wyzbył, godzi w istotę prawa własności. Z tych przyczyn, w ocenie Prokuratora Generalnego, należy uznać, że art. 33a ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt jest niezgodny z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. 1.4. Zdaniem wnioskodawcy, przyjęte w kwestionowanym art. 33a ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt przesłanki dopuszczalności uśmiercania przebywających na terenie obwodów łowieckich psów i kotów godzą w zasadę poprawnej legislacji, wywodzoną z konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego. Prokurator Generalny wskazał, że podstawową przesłanką dopuszczalności uśmiercenia przebywającego na terenie obwodów łowieckich psa lub kota, jest jego ?zdziczenie?. Wskazane pojęcie nie zostało zdefiniowane ani w ustawie o ochronie zwierząt, ani w innych aktach normatywnych. Oznacza to, że ustawodawca pozostawił podmiotom stosującym art. 33a ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt interpretację przesłanki ?zdziczenia? na podstawie języka potocznego. Wnioskodawca zwrócił uwagę, że również przesłanka ?stanowienia zagrożenia dla zwierząt dziko żyjących? nie została zdefiniowana. Ustawodawca nie doprecyzował m.in. tego, czy chodzi o realne i konkretne, czy tylko o potencjalne zagrożenie dla dzikich zwierząt. Zdaniem Prokuratora Generalnego, z uwagi na naruszenie zasady poprawnej legislacji wywodzonej z zasady demokratycznego państwa prawnego, spowodowane przyjęciem niejednoznacznych przesłanek dopuszczalności uśmiercania psów i kotów przebywających na terenie obwodów łowieckich, art. 33a ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt należy uznać za niezgodny z art. 2 Konstytucji.

2. W piśmie z 28 kwietnia 2011 r., w imieniu Sejmu, stanowisko zajął Marszałek Sejmu, wnosząc o uznanie, że art. 33a ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt jest zgodny z art. 2 oraz art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Sejm wskazał, odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa własności, że przewidziany przez kwestionowany przepis środek prawny spełnia przesłanki określone w art. 64 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji. Rozwiązanie to jest konieczne dla ochrony porządku publicznego, środowiska naturalnego, zdrowia publicznego oraz wolności i praw innych osób, a w szczególności praw właściciela terenu, właściciela zwierzyny w stanie wolnym oraz dzierżawców obwodów łowieckich.

< >
pobierz plik

Porady prawne online

Zaufało nam już:
  • 0
  • 3
  • 4
  • 3
  • 0
  • 3
  • 0
  • osób

Współpracują z nami

Jakub Spalik

Jakub Spalik

Specjalizuje się w prawie gospodarczym i handlowym. Doradza małym i średnim przedsiębiorcom. Sporządza umowy cywilnoprawne oraz pisma procesowe dla podmiotów profesjonalnych.


Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.